Yine mi An Kara... Yine mi!
Yine mi evlatsız kaldı Anne - Babalar...
Yine mi Annesiz - Babasız evlatlar...
Masum canlar bir hiç uğruna yine mi katledildi!
Ne suçu vardı o insanların?
Tek günahları evlerine ulaşmaya çalışmak mıydı?
Evine ekmek götürmeye çalışmak mı, yoksa sevdiklerine kavuşmak için durakta beklemesi mi?
Ne uğruna bu yapılanlar?
Hiç vicdan yok mu siz de?
Hiç mi acıma duygunuz yok!
Allah'ım kelimeler kifayetsiz...
Baş ucunda ellerini tutarak can çekişmesinin her anına şahit olduğum Baba'mın bile yatağında, yanı başımızda can verdiğini görmek, ve onu buz gibi toprağın altına vermenin soğukluğunu hala kaldıramamış biri olarak düşünüyorum şimdi...
Düşünüyorum ama işin içinden çıkamıyorum!
Böyle bir kaybedişle nasıl yaşayacak o insanlar?
Sevdiklerini böyle haince bir saldırıya kurban veren bu insanlar nasıl yaşayacak?
Peki ya buna sebep olanlar o vicdan azabı ile nasıl yaşayacaklar?
Sahiden var mı böyle insanlar?
İnanamıyorum.
İnsan demek gelmiyor içimden.
Konuşamıyorum.
Boğazımda düğümleniyor kelimeler.
Allah'ım KAHHAR ismin ile kahreyle...
Zalimlere fırsat verme.
Nolur Allah'ım haince düşünülen her şeyi kendi başlarına ver...
Yürek dayanmıyor artık!
